
| 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 | Nieuw bericht toevoegen | ||||||
| Gepost door Yannick Vanhooren op 11/03/2010 | ||||||
| Een verre kennis | ||||||
| Je was een vrij bekend gezicht in Gistel, want je ging hier vaak uit. Ik ken je echter via de Chiro. We hebben ooit eens samen een activiteit gedaan met onze ketis op jullie terrein. De voorwaarde was dat wij met de fiets (van Gistel) kwamen en dat jullie de activiteit samenstelden. Het was echt een plezante namiddag en onze gasten waren overwelmd door de vrouwelijke competitie :). Ik heb je dus niet zodanig goed gekend, maar ik herinner me nog perfect je uitstraling van optimisme en onvoorwaardelijke goedheid! Het nieuws kwam aan als een hamer, ik kon het niet geloven en kan het niet begrijpen :(. Ik kan alleen maar onderschatten hoe het moet geweest zijn voor je familie en goede kennissen... Ik zal je in ieder geval nooit vergeten... |
||||||
| Gepost door Lieven op 25/02/2010 | ||||||
| ... | ||||||
| Lief nichtje Kheb veel nichtjes, allemaal verschillend, allemaal iets verschillend, maar tzijn lalemanjes. Het is de eerste maal dat ik een boodschap na laat. Misschien durfde ik nog niet, misschien wou ik nog niet, misschien was het nog de moment niet. Het is moeilijk! Moeilijk om het te verstaan, moeilijk om me soms te gedragen, moeilijk,... Voor de moment is het moeilijk om woorden te vinden. Het enige dat gemakkelijk gaat,... het enige waarbij ik geen moeite moet doen is de tranen die over mijn wangen stromen. Iedere traan die nu rolt, die moeilijk in te tomen is, is een traan uit liefde, verdriet en onmacht... nog één iets, elke traan die rolt is warm en vol liefde voor je een dikke zoen Lieven |
||||||
| Gepost door ann op 21/02/2010 | ||||||
| Lieve Tine | ||||||
De kinderen zijn naar 't chiro en nonkel Koen... aan het werk. Ik denk zo vaak aan je, maar zeker op momenten dat het stil is in huis... dan zie ik je voor me en hoor je vrolijke lach... Ik doe m'n best om heel gewoon je naam te noemen, soms met een traan, soms met een glimlach... Ik zorg ervoor dat je neven en nichten uit "Leeuw" je nooit zullen vergeten ! Liefs, tante Ann |
||||||
| Gepost door Anne op 17/02/2010 | ||||||
| ... | ||||||
| Ik vergeet je niet, Tine... x | ||||||
| Gepost door Katrien op 15/02/2010 | ||||||
| Nooit meer | ||||||
| Nooit meer de slappe lach Nooit meer de klanken van je dwarsfluit aanhoren Nooit meer: ja,seg, das toch nie erg!Nooit meer jouw spontaniteit Nooit meer samen shoppen Nooit meer een kaarsje voor elkaar branden in de examens Onuitsprekelijk verdriet Tinti, ik vergeet je niet! |
||||||
| Gepost door Angeline op 10/02/2010 | ||||||
| Als je gaat... | ||||||
| Als je gaat Niet echt in de zin van het woord of kom, misschien toch wel... ‘gaan’ kent eindeloos vele wegen je kan dan overal en nergens zijn echter om je nooit kwijt te spelen je steeds zo heel nabij te weten knijp ik af en toe de ogen dicht en zie ik je weer voor me staan. Ik denk aan jou Tine...xx |
||||||
| Gepost door Lotte op 07/02/2010 | ||||||
| Ik denk aan je!* Tine, we vergeten je niet |
||||||
| Gepost door Francis Laleman op 29/01/2010 | ||||||
| Koi Din Aur (Een Beetje Meer Tijd) | ||||||
| We vergeten nooit de dag in Juni dat Tine bij ons thuis aanbelde om haar reis naar India, en in het bijzonder haar verblijf in Bodhgaya, voor te bereiden. Samen snuisterden we in boeken, genoten van verhalen, keken foto's, en we ruikten al een beetje naar India. Hoe konden we weten dat ze nog maar zo kort te leven had? Het is bevreemdend, zo door dat fotoboek te bladeren, en die foto's te zien van Tine op al die plekjes waar ik al sedert zoveel jaren een deel van mijn hart heb achtergelaten. Ondertussen ben ik daar al weer teruggeweest. Maar helemaal hetzelfde wordt het nooit meer: toen ik weer eens voor die reusachtige Buddha stond, zag ik Tine daar voor me staan. Zoals op de foto. Voor mij zal ze daar altijd een beetje zijn. Laazim thaa ki dekho meraa rastaa koi din aur: Tanhaa gaye kyom ab raho tanhaa koi din aur? Tum maah-e-shab-e-caar-dahum the mere ghar ke: phir kyom na rahaa ghar kaa vah naqshaa koi din aur? (Mirza Asadallah Ghalib) Je had op ons moeten wachten, nog een beetje meer tijd: waarom weggaan? je had moeten blijven, een beetje meer tijd! Je was in een huis van sluiers ontsluierende maan: waarom licht je niet meer, nu je weg bent gegaan? Een beetje meer tijd? Een beetje meer tijd? |
||||||
| Gepost door Hanne op 24/01/2010 | ||||||
| Tine | ||||||
| Tine, raar hoe goed je iemand leert kennen op een maand tijd. Want dat is al de tijd die ik gehad heb om jou te leren kennen. Een maand is zo kort om een leven te kunnen vatten. Toch herinner ik jou zoals al je goede vrienden en je familie je herinneren. Het meisje dat steeds lachte, het meisje dat zo nieuwsgierig was, het meisje dat steeds gaf aan anderen, het meisje dat een strijkijzer mee naar India nam... Het is raar hoe hard ik je mis. Hoe hard je iemand kán missen.. Ik heb je op 13 augustus beloofd een Taj Mahal voor je te bouwen. Ik ben nu bezig met de schetsen. Of het er nu eentje wordt uit papier marché, of eentje uit zand of eentje gemaakt van karton... Jij krijgt je Taj Mahal. "En hij zal mooier zijn dan wat ook enkel en alleen omdat hij voor jou gebouwd is." |
||||||
| Gepost door DEPUYDT Paul op 19/01/2010 | ||||||
| Dr | ||||||
| Geacht Collega, Beste Luc, Alhoewel ik uw dochter niet heb gekend kan ik mij zeker voorstellen dat haar dood een enorm verlies betekent voor u en allen die haar kenden. Ik hoop dat ze van hierboven of waar ook, u mag blijven stimuleren om het goede te doen. Koester de mooie momenten die je samen hebt beleefd en geef de liefde voor haar aan wie u dierbaar is! sterkte! |
||||||