1 2 3 4 5 6 7 8 9 | Nieuw bericht toevoegen
 

 
Gepost door Miek  op 29/08/2010
 
samen door het leven
Lieve zus,

Jouw heengaan is zo moeilijk te begrijpen
Afscheid nemen kon niet meer
Te weten dat ik je voorgoed moet missen
Dat doet ontzettend zeer

ruzies, soms wat woorden
Door dingen waar we ons aan stoorden
Met de stilte maken we het weer goed
Tranen opgedroogd, na vijf minuten bitterzoet

Herinneringen die wij alleen weten
Die mijn hart nooit zullen vergeten
Verdriet, vreugde, leegte, of ongein
Ik weet dat je er altijd voor mij zal zijn

Wat het leven ons zal geven
Wij zussen zullen dit samen beleven
Samen zullen we door het leven gaan
Er komt geen dag dat ik je alleen laat staan
 
 

 
Gepost door mams op 27/08/2010
 
Niets is meer hetzelfde
Dag zussie,

27 augustus 1988, één van de gelukkigste dagen uit ons leven:
Thomas werd ons geschonken.
27 augustus 2009, de droevigste dag uit ons leven:
Jij, Tine werd ons ontnomen.

Waarom? Waarom 27 augustus?

Een derde geboorte? Toch een dag waar jij het echte geluk mocht voelen?
Twijfelend, zoekend en verweesd blijven we achter.
Na 1 jaar is het gemis nog groter.

Tine, we missen je bij het opstaan en het slapengaan en daartussen de hele dag.

Het ga je goed!
Een warme groet,
mams
 
 

 
Gepost door Lieve Van Durme op 27/08/2010
 
lieve Tine
Een jaar geleden werd jij plots weggerukt. Totaal onverwacht, in de fleur van je leven, vol dromen en verwachtingen. Wij blijven onbegrijpend achter. Toch vertrouwen we erop dat het goed met je gaat en je elders anderen blij maakt met wie je bent.


Rouw
is het lange verhaal
van een wond,
die ‘nooit meer’ heelt.
Het is geboren uit
herinneringen en verwachtingen
en wil verteld worden
steeds weer.

Troosten
is luisteren
naar het verhaal,
iedere keer
aandachtig en geduldig,
totdat het wachten
uit de verwachtingen
is weggeëbd
en de herinneringen
schone geschenken zijn geworden.

 
 

 
Gepost door Charlot op 27/08/2010
 
...
Tine, ik vergeet je niet, nooit!  
 

 
Gepost door Katrien Desmedt op 27/08/2010
 
Tine
Lieve Tine,
Reeds een jaar moeten we verder zonder jou. Gelukkig hebben we zoveel mooie herinneringen om ons aan op te trekken. Hoe jij in deze wereld stond,… Dat kan ik alleen maar bewonderen. Het is zo plots gebeurd. En ik wou je nog 1001 dingen vertellen. Tine, ik mis je immens hard. Ik heb nog een klein gedichtje voor je geschreven:

Verlies is verlies
als niet meer wordt herdacht
Verlies is verlies
Als vergeten wordt die pracht
Wanneer we hernoemen
Al dat moois
Is niets verloren
Zijn herinneringen ontdooit.

Tine, ik denk aan je. Altijd.
 
 

 
Gepost door Mieke Nauwynck op 27/08/2010
 
Jouw ster
Tine,

Jouw ster schijnt,
Als ik naar boven kijk.
Jouw ster schijnt,
In het grote sterren rijk.
Jouw ster schijnt,
En zal er áltijd blijven staan.
Jouw ster schijnt,
Naast de grote gele maan.
Ik mis je...
 
 

 
Gepost door Dagmar op 27/08/2010
 
Tine
Lieve Tine

Precies een jaar geleden stond de wereld plots stil. Ik snap er nog steeds niets van.
Ik hoop dat het goed gaat met jou.

Heel veel liefs
 
 

 
Gepost door Katechetika op 27/08/2010
 
Dankje TIne
Zo weinigen beseffen echt
dat wie afscheid neemt,
verder droomt
en pijn heeft,
omdat hij nog even achter zich kijkt.

Iemand de kans geven
de weg van de toekomst op te gaan
is pas ten volle van haar houden.
Het is haar aan anderen toevertrouwen
met dankbaarheid in het hart,
om dat wat voorbij is,
plaats wil maken voor wat komen zal.

Groeien is losscheuren
em met mild heimwee
dank je,
fluisteren.

Karel Staes

Dank je Tine voor wat je betekende en nog betekent voor velen onder ons.

Het gaat je goed!

Katechetika
 
 

 
Gepost door Jessie Vandenbruaene op 26/08/2010
 
Tine
Soms heb ik het gevoel dat mensen denken dat ik overdrijf als ik zeg dat ik je mis, als ik om je ween. Dat ze zouden zeggen dat ik je niet goed kende. Maar dat is niet zo.. Ik kende je op mijn manier. Je was mijn leidster, iemand naar wie ik opkeek. Altijd het zonnetje. Ik begin ongelofelijk te wenen als ik je stem hoor in het filmpje. De manier waarop je lacht. Je lach.. ik weet nog die dag dat je je beugel niet meer had, in de chiro, je glimlachte die hele namiddag door. Trots op je mooie lach, trots op je jezelf, want dat moest je wel, je bent een voorbeeld voor iedereen!!
Een pracht!
Ik mis je
lieve leidster
 
 

 
Gepost door Anne op 26/08/2010
 
...
Hey Tine,

bijna een jaar geleden zeg...
Ik denk elke dag aan je...
Weet je, Tine, er is zoveel veranderd dit jaar. Ik heb je zoveel te vertellen! Ik wou dat ik je kon vertellen dat Dries en ik een huisje hebben gekocht. Ik wou je vertellen dat ik ben afgestudeerd en dat ik werk heb gevonden. Maar bovenal zou ik je zo graag toch één keertje kunnen zeggen dat ik je heel graag zie...
Ook al kan ik je niet meer zien of horen, ik voel nog steeds je sporen in mijn hart, in mijn gedachten, in mijn herinneringen...

Ik vergeet je niet en mis je steeds meer en meer...

Knipoog je eens van daarboven?

Dikke kus
Anne xxx