
| 1 2 3 4 5 6 7 8 9 | Nieuw bericht toevoegen | ||||||
| Gepost door Miek op 29/08/2010 | ||||||
| samen door het leven | ||||||
| Lieve zus, Jouw heengaan is zo moeilijk te begrijpen Afscheid nemen kon niet meer Te weten dat ik je voorgoed moet missen Dat doet ontzettend zeer ruzies, soms wat woorden Door dingen waar we ons aan stoorden Met de stilte maken we het weer goed Tranen opgedroogd, na vijf minuten bitterzoet Herinneringen die wij alleen weten Die mijn hart nooit zullen vergeten Verdriet, vreugde, leegte, of ongein Ik weet dat je er altijd voor mij zal zijn Wat het leven ons zal geven Wij zussen zullen dit samen beleven Samen zullen we door het leven gaan Er komt geen dag dat ik je alleen laat staan |
||||||
| Gepost door mams op 27/08/2010 | ||||||
| Niets is meer hetzelfde | ||||||
| Dag zussie, 27 augustus 1988, één van de gelukkigste dagen uit ons leven: Thomas werd ons geschonken. 27 augustus 2009, de droevigste dag uit ons leven: Jij, Tine werd ons ontnomen. Waarom? Waarom 27 augustus? Een derde geboorte? Toch een dag waar jij het echte geluk mocht voelen? Twijfelend, zoekend en verweesd blijven we achter. Na 1 jaar is het gemis nog groter. Tine, we missen je bij het opstaan en het slapengaan en daartussen de hele dag. Het ga je goed! Een warme groet, mams |
||||||
| Gepost door Lieve Van Durme op 27/08/2010 | ||||||
| lieve Tine | ||||||
| Een jaar geleden werd jij plots weggerukt. Totaal onverwacht, in de fleur van je leven, vol dromen en verwachtingen. Wij blijven onbegrijpend achter. Toch vertrouwen we erop dat het goed met je gaat en je elders anderen blij maakt met wie je bent. Rouw is het lange verhaal van een wond, die ‘nooit meer’ heelt. Het is geboren uit herinneringen en verwachtingen en wil verteld worden steeds weer. Troosten is luisteren naar het verhaal, iedere keer aandachtig en geduldig, totdat het wachten uit de verwachtingen is weggeëbd en de herinneringen schone geschenken zijn geworden. |
||||||
| Gepost door Charlot op 27/08/2010 | ||||||
| ... | ||||||
| Tine, ik vergeet je niet, nooit! | ||||||
| Gepost door Katrien Desmedt op 27/08/2010 | ||||||
| Tine | ||||||
| Lieve Tine, Reeds een jaar moeten we verder zonder jou. Gelukkig hebben we zoveel mooie herinneringen om ons aan op te trekken. Hoe jij in deze wereld stond,… Dat kan ik alleen maar bewonderen. Het is zo plots gebeurd. En ik wou je nog 1001 dingen vertellen. Tine, ik mis je immens hard. Ik heb nog een klein gedichtje voor je geschreven: Verlies is verlies als niet meer wordt herdacht Verlies is verlies Als vergeten wordt die pracht Wanneer we hernoemen Al dat moois Is niets verloren Zijn herinneringen ontdooit. Tine, ik denk aan je. Altijd. |
||||||
| Gepost door Mieke Nauwynck op 27/08/2010 | ||||||
| Jouw ster | ||||||
| Tine, Jouw ster schijnt, Als ik naar boven kijk. Jouw ster schijnt, In het grote sterren rijk. Jouw ster schijnt, En zal er áltijd blijven staan. Jouw ster schijnt, Naast de grote gele maan. Ik mis je... |
||||||
| Gepost door Dagmar op 27/08/2010 | ||||||
| Tine | ||||||
| Lieve Tine Precies een jaar geleden stond de wereld plots stil. Ik snap er nog steeds niets van. Ik hoop dat het goed gaat met jou. Heel veel liefs |
||||||
| Gepost door Katechetika op 27/08/2010 | ||||||
| Dankje TIne | ||||||
| Zo weinigen beseffen echt dat wie afscheid neemt, verder droomt en pijn heeft, omdat hij nog even achter zich kijkt. Iemand de kans geven de weg van de toekomst op te gaan is pas ten volle van haar houden. Het is haar aan anderen toevertrouwen met dankbaarheid in het hart, om dat wat voorbij is, plaats wil maken voor wat komen zal. Groeien is losscheuren em met mild heimwee dank je, fluisteren. Karel Staes Dank je Tine voor wat je betekende en nog betekent voor velen onder ons. Het gaat je goed! Katechetika |
||||||
| Gepost door Jessie Vandenbruaene op 26/08/2010 | ||||||
| Tine | ||||||
| Soms heb ik het gevoel dat mensen denken dat ik overdrijf als ik zeg dat ik je mis, als ik om je ween. Dat ze zouden zeggen dat ik je niet goed kende. Maar dat is niet zo.. Ik kende je op mijn manier. Je was mijn leidster, iemand naar wie ik opkeek. Altijd het zonnetje. Ik begin ongelofelijk te wenen als ik je stem hoor in het filmpje. De manier waarop je lacht. Je lach.. ik weet nog die dag dat je je beugel niet meer had, in de chiro, je glimlachte die hele namiddag door. Trots op je mooie lach, trots op je jezelf, want dat moest je wel, je bent een voorbeeld voor iedereen!! Een pracht! Ik mis je lieve leidster |
||||||
| Gepost door Anne op 26/08/2010 | ||||||
| ... | ||||||
| Hey Tine, bijna een jaar geleden zeg... Ik denk elke dag aan je... Weet je, Tine, er is zoveel veranderd dit jaar. Ik heb je zoveel te vertellen! Ik wou dat ik je kon vertellen dat Dries en ik een huisje hebben gekocht. Ik wou je vertellen dat ik ben afgestudeerd en dat ik werk heb gevonden. Maar bovenal zou ik je zo graag toch één keertje kunnen zeggen dat ik je heel graag zie... Ook al kan ik je niet meer zien of horen, ik voel nog steeds je sporen in mijn hart, in mijn gedachten, in mijn herinneringen... Ik vergeet je niet en mis je steeds meer en meer... Knipoog je eens van daarboven? Dikke kus Anne xxx |
||||||