1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 | Nieuw bericht toevoegen
Gepost door Miek  op 29/08/2010
samen door het leven
Lieve zus, Jouw heengaan is zo moeilijk te begrijpen Afscheid nemen kon niet meer Te weten dat ik je voorgoed moet missen Dat doet ontzettend zeer ruzies, soms wat woorden Door dingen waar we ons aan stoorden Met de stilte maken we het weer goed Tranen opgedroogd, na vijf minuten bitterzoet Herinneringen die wij alleen weten Die mijn hart nooit zullen vergeten Verdriet, vreugde, leegte, of ongein Ik weet dat je er altijd voor mij zal zijn Wat het leven ons zal geven Wij zussen zullen dit samen beleven Samen zullen we door het leven gaan Er komt geen dag dat ik je alleen laat staan
Gepost door Katechetika op 27/08/2010
Dankje TIne
Zo weinigen beseffen echt dat wie afscheid neemt, verder droomt en pijn heeft, omdat hij nog even achter zich kijkt. Iemand de kans geven de weg van de toekomst op te gaan is pas ten volle van haar houden. Het is haar aan anderen toevertrouwen met dankbaarheid in het hart, om dat wat voorbij is, plaats wil maken voor wat komen zal. Groeien is losscheuren em met mild heimwee dank je, fluisteren. Karel Staes Dank je Tine voor wat je betekende en nog betekent voor velen onder ons. Het gaat je goed! Katechetika
Gepost door Dagmar op 27/08/2010
Tine
Lieve Tine Precies een jaar geleden stond de wereld plots stil. Ik snap er nog steeds niets van. Ik hoop dat het goed gaat met jou. Heel veel liefs
Gepost door Mieke Nauwynck op 27/08/2010
Jouw ster
Tine, Jouw ster schijnt, Als ik naar boven kijk. Jouw ster schijnt, In het grote sterren rijk. Jouw ster schijnt, En zal er áltijd blijven staan. Jouw ster schijnt, Naast de grote gele maan. Ik mis je...
Gepost door Katrien Desmedt op 27/08/2010
Tine
Lieve Tine, Reeds een jaar moeten we verder zonder jou. Gelukkig hebben we zoveel mooie herinneringen om ons aan op te trekken. Hoe jij in deze wereld stond,… Dat kan ik alleen maar bewonderen. Het is zo plots gebeurd. En ik wou je nog 1001 dingen vertellen. Tine, ik mis je immens hard. Ik heb nog een klein gedichtje voor je geschreven: Verlies is verlies als niet meer wordt herdacht Verlies is verlies Als vergeten wordt die pracht Wanneer we hernoemen Al dat moois Is niets verloren Zijn herinneringen ontdooit. Tine, ik denk aan je. Altijd.
Gepost door Charlot op 27/08/2010
...
Tine, ik vergeet je niet, nooit!
Gepost door mams op 27/08/2010
Niets is meer hetzelfde
Dag zussie, 27 augustus 1988, één van de gelukkigste dagen uit ons leven: Thomas werd ons geschonken. 27 augustus 2009, de droevigste dag uit ons leven: Jij, Tine werd ons ontnomen. Waarom? Waarom 27 augustus? Een derde geboorte? Toch een dag waar jij het echte geluk mocht voelen? Twijfelend, zoekend en verweesd blijven we achter. Na 1 jaar is het gemis nog groter. Tine, we missen je bij het opstaan en het slapengaan en daartussen de hele dag. Het ga je goed! Een warme groet, mams
Gepost door Lieve Van Durme op 27/08/2010
lieve Tine
Een jaar geleden werd jij plots weggerukt. Totaal onverwacht, in de fleur van je leven, vol dromen en verwachtingen. Wij blijven onbegrijpend achter. Toch vertrouwen we erop dat het goed met je gaat en je elders anderen blij maakt met wie je bent. Rouw is het lange verhaal van een wond, die ‘nooit meer’ heelt. Het is geboren uit herinneringen en verwachtingen en wil verteld worden steeds weer. Troosten is luisteren naar het verhaal, iedere keer aandachtig en geduldig, totdat het wachten uit de verwachtingen is weggeëbd en de herinneringen schone geschenken zijn geworden.
Gepost door Jessie Vandenbruaene op 26/08/2010
Tine
Soms heb ik het gevoel dat mensen denken dat ik overdrijf als ik zeg dat ik je mis, als ik om je ween. Dat ze zouden zeggen dat ik je niet goed kende. Maar dat is niet zo.. Ik kende je op mijn manier. Je was mijn leidster, iemand naar wie ik opkeek. Altijd het zonnetje. Ik begin ongelofelijk te wenen als ik je stem hoor in het filmpje. De manier waarop je lacht. Je lach.. ik weet nog die dag dat je je beugel niet meer had, in de chiro, je glimlachte die hele namiddag door. Trots op je mooie lach, trots op je jezelf, want dat moest je wel, je bent een voorbeeld voor iedereen!! Een pracht! Ik mis je lieve leidster
Gepost door Goedele Baeke op 26/08/2010
het is net gisteren
Tine, Het is net gisteren, onze laatste dag samen vorig jaar. Onze laatste wandeling, de laatste loodjes, bijna thuis. De boterthee die we voorgeschoteld kregen door een dorpsbewoonster, jij die het kopje in één slok uit beleefdheid leegdronk, je vond het absoluut niet lekker. Onze laatste avond samen, de gezellige praatjes aan tafel over biefstuk-friet en croissants met chocolademelk. Veel gegrap en gelach. Het slapengaan… ik hoor jullie nog giechelen onder de sterrenhemel, dichtbij elkaar, knus in jullie slaapzakken. Ik hoop écht dat je die nacht hebt genoten van de fonkelende sterren. Rust zacht, Tine. Goedele