
| 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 | Nieuw bericht toevoegen | ||||||
| Gepost door mams op 31/07/2011 | ||||||
| Waarom is alles zoveel moeilijker sinds jij ons verliet,zussie? | ||||||
| Tine,31 juli 2009, precies twee jaar geleden zagen we jou voor het laatst. Zussie,jouw heengaan, blijft voor ons nog elke dag een gevecht om te overleven. Waarom mogen we bij zo weinig mensen onszelf zijn? Waarom moeten wij doen alsof? Begrijpen dan echt zo weinig mensen wat er werkelijk in ons omgaat? Volgend tekstje verwoordt zo mooi wat ouders van een overleden kind aanvoelen. Ik zou willen, Ik zou willen, dat mijn Tine niet gestorven was. Ik zou willen, dat ik mijn kind terug had. Ik zou willen, dat je niet zo bang zou zijn om de naam van Tine uit te spreken. Mijn kind leefde en was belangrijk voor me. Het is belangrijk voor me om te horen dat zij voor jou ook belangrijk was. Als ik huil of emotioneel word als je over Tine spreekt, dan zou ik willen dat je weet dat het niet is omdat jij me hebt pijngedaan. De dood van Tine is de oorzaak van mijn tranen. Je hebt over haar gesproken en daardoor heb je mij de kans gegeven mijn verdriet te delen; Dank je wel! Ik zou willen, dat je mijn kind niet opnieuw laat sterven, door de foto’s uit je huis te verwijderen. Het is niet besmettelijk om ouders van een overleden kind te zijn, dus zou ik willen dat je me niet uit de weg gaat, ik heb je nu meer dan ooit nodig. Ik heb best wel eens afleiding nodig en wil graag horen hoe het met jou is maar ik wil ook graag dat jij weet hoe het met mij is. Het zou kunnen, dat ik bedroefd ben en misschien ga huilen, maar ik zou willen, dat je me over Tine laat praten. Het is elke dag mijn favoriete onderwerp. Ik weet, dat sommigen aan haar denken; ik weet dat de dood van Tine ook enkelen verdriet doet. Ik zou willen dat je me die dingen zou laten weten door op te bellen, een kaartje of een brief te sturen, een arm om mijn schouder te slaan. Ik zou willen, dat je niet verwacht dat mijn verdriet na 6 maanden, 1 jaar, ja zelfs 2 jaar over is. Deze eerste maanden, dit eerste en tweede jaar zijn traumatisch voor me, maar ik zou willen dat je kon begrijpen dat mijn verdriet nooit over zal gaan. Ik zal verdriet hebben over de dood van mijn kind tot de dag dat ik zelf zal sterven. Ik werk erg hard om te herstellen, maar ik zou willen dat je begrijpt dat ik nooit helemaal zal herstellen. Ik zal Tine altijd missen en ik zal altijd rouwen om haar want zij is dood. Ik zou willen, dat je niet van me verwacht ‘er niet aan te denken’ of om ‘gelukkig’ te zijn. Het zal nog heel lang duren voor zoiets kan, dus houd jezelf niet voor de gek. Ik hoef niet beklaagd te worden, maar ik zou willen, dat je me de kans geeft om verdrietig te zijn. Ik moet door het verdriet heen. Ik zou willen dat je begrijpt dat mijn leven overhoop gehaald is. Ik weet dat het vervelend voor je is om bij me te zijn als ik me beroerd voel. Wees alsjeblieft geduldig met me, net zoals ik geduld heb met jou. Als ik zeg ‘Het gaat goed’,dan zou ik willen dat je begrijpt, dat ik me niet goed voel en dat ik elke dag moet vechten om op de been te blijven. Ik zou willen, dat je weet dat alle reacties van verdriet die ik heb, erg normaal zijn. Depressie, kwaadheid, hopeloosheid en overstelpend verdriet, je kunt het allemaal verwachten. Dus vergeef me alsjeblieft als ik rustig en teruggetrokken ben of prikkelbaar en humeurig. Je advies om “van dag tot dag” te leven is een uitstekend advies. Alleen op het ogenblik is een dag me zelfs te veel. Ik zou willen, dat je kon begrijpen, dat het al heel wat is, als ik ‘van uur tot uur’ probeer te leven. Vergeef het me als ik onbeleefd ben, het is absoluut niet mijn bedoeling. Soms wordt alles me teveel en moet ik even alleen zijn. Als ik wegloop zou ik willen dat je me helpt een rustig plekje te vinden, zodat ik even alleen kan zijn. Ik zou willen, dat je begrijpt dat verdriet mensen verandert. Toen Tine stierf, stierf een groot deel van mij met haar. Ik ben niet meer dezelfde persoon die ik was toen zij stierf en ik zal ook nooit meer dezelfde persoon worden. Ik zou heel graag willen, dat je me zou kunnen begrijpen. Dat je je zou kunnen indenken hoe het voelt: mijn verlies en mijn verdriet, mijn stilte en mijn tranen, mijn leegte en mijn pijn. Maar ik hoop dagelijks……dat je het nooit zal begrijpen. Naar Marinus vd Berg |
||||||
| Gepost door Marieke op 17/07/2011 | ||||||
| ... | ||||||
| Zussie, Telkens als ik naar jouw filmpje kijk zie ik jou daar weer staan, we gingen eens dom doen! Het is alsof het gisteren was:). Ik kan niet beschrijven hoe ik je mis. Niemand zal zo mijn leven beïnvloeden zoals jij dat hebt gedaan. Mijn grote zus die mij overal naartoe nam... het voelde allemaal zo goed. Weet dat ik jou nu overal naartoe neem! Je blijft voor altijd bij mij zus:)! Mocht ik je nu nog eens kunnen vastnemen, ik zou je nooit meer loslaten. Ik mis je gewoon zo erg!!! |
||||||
| Gepost door Tine Maene op 25/06/2011 | ||||||
| No angel can bring her back. | ||||||
| Lieve Tine , Ik mis je nog steeds zo hard , De zomervakantie is begonnen , en normaal zou ik blij moeten zijn , maar dat ben ik niet want het is de tweede zomer zonder jou. Ik heb het nog zeer moeilijk met wat er gebeurt is met je. Soms ga ik bij je graf zitten als ik even alleen wil zijn of tijd nodig heb om na te denken over bepaalde dingen.. Je helpt me echt , gewoon door te luisteren naar wat ik zeg. Ik mis je zo Tinti. Ik vergeet je nooit! |
||||||
| Gepost door Lies op 12/06/2011 | ||||||
| tinti | ||||||
| Zo dichtbij in mijn gedachten, elke dag opnieuw... |
||||||
| Gepost door Hanne op 12/06/2011 | ||||||
| Op je verjaardag | ||||||
| Op je verjaardag sta ik - nog meer dan anders - stil bij wat er gebeurde in India. Niet te geloven dat dat avontuur al twee jaar geleden is. Niet te geloven dat het al bijna twee jaar geleden is sinds we afscheid moesten nemen van jou. Het lijkt alsof het gisteren was. Ik geloof niet dat het afscheid van twee jaar geleden een definitief afscheid was; eerder een "tot ziens". Ik heb je ondertussen al dikwijls terug gezien: op foto's, in herinneringen, in kleine dingen die me aan jou doen denken. Tot ziens! |
||||||
| Gepost door Lieve Van Durme op 12/06/2011 | ||||||
| Gelukkige verjaardag | ||||||
| Lieve Tine, vandaag is het jouw dag. Normaal gezien zouden er 24 kaarsen op een grote taart staan. We kunnen echter enkel bij jou zijn in onze gedachten. Ik hoop dat ze je ginder een spetterend feest geven. dikke zoen van ons allemaal |
||||||
| Gepost door mams op 12/06/2011 | ||||||
| Gelukkige Verjaardag | ||||||
Zussie, Jij bent jarig, 24 jaar vandaag. Het was een moeilijke week, een zware bevalling. Alles is zo dubbel. Er is de intense dankbaarheid omdat jij deel mocht uitmaken van mijn leven en er is het enorme verdriet om de gemiste vervulling, om de bezieling die zoveel eenzamer is zonder jou. Wat kan ik jou nog geven? Wellicht zou je wensen dat we ons leven nog alle kansen geven. Dit proberen we zusje, maar het blijft zo moeilijk. Het ga je goed vandaag, mijn hart is op jouw feest! mams |
||||||
| Gepost door ann pollet op 12/06/2011 | ||||||
| Altijd bij ons... | ||||||
| Lieve Tine, Natuurlijk denken we vandaag aan je, maar weet dat je elke dag in onze gedachten bent ... Je naam wordt hier zo vaak uitgesproken,het gemis is groot... We missen je op elk feest, je was er ook zo graag bij hé ! In ons hart ben je altijd bij ons ... Nonkel Koen , tante Ann , Simon, Emma, Lukas en Anna |
||||||
| Gepost door Miek op 18/05/2011 | ||||||
| ... | ||||||
| Zie ik 'snachts de sterren, en kijk ik naar de maan. Dan ben jij in mijn gedachten, en noem ik zacht jouw naam. Zie ik dan de wolken, zachtjes meegaan met de wind. Dan voel ik dat er meer is, iets dat ons samen bindt. Gerust sluit ik dan mijn ogen, ga slapen voor de nacht. Wetend dat daar ergens boven, iemand is die op mij wacht. Ik mis je zo!! |
||||||
| Gepost door Veerle op 12/05/2011 | ||||||
| Met pijn in het hart | ||||||
| Tine, Onvoorstelbaar hoe erg deze website (het grappige filmpje, de ontroerende brieven) me raakt... Elke keer ik een foto van je zie, je naam hoor, aan je denk, vind ik het nog steeds moeilijk te geloven dat je er niet meer bent. Ik hoop dat je ouders, zus en broers heel veel troost kunnen vinden in de prachtige herinneringen dat je hen naliet. In ons hart, blijf je bij ons! Liefs, Veerle |
||||||